Последна промена пред 27 секунди | Вторник 22 Јули 2014 | 84 1
http://images.plusinfo.mk/kolumnisti/Biba nova.jpg

Пагани во душата, чад во градите

  • Биљана Илиќ

  • Прочитано: 3359
  • 05.01.2013
Сподели со твоите пријатели!

Иако не одам често во црква и перам на празник, не се сметам себеси за неверник. Восхитена сум од возвишените начела и божествените особини кои му ги проповедаат на човекот сите религии. А тие, покрај другото, нè учат дека треба да му помагаме на ближниот свој со духовна утеха или со материјална потпора, кога тој е во неволја. 

Ете, убаво е на пример, за Курбан Бајрам, кога богатите колат овци и волови и од печеното месо им делат на посиромашните. Но, што да си поделат денеска христијанските верници на еден од најголемите празници кога се слави Христовото раѓање. Малку пепел и чад?

Лицемерно е да се жалиме дека сме сè посиромашни, дека воздухот во градот ни е загаден над дозволеното, дека се гушиме во смог, а денеска да се спремаме да се мериме кој поголем оган ќе запали. Настрана, дека овие обичаи не се во дослух со христијанската религија, и дека должност на духовните отци е да го научат народот како треба да ја манифестира верата, а богами и на владата, која сè знае и во сè се меша, и преку разни кампањи нè учи да си ги почитуваме различните верски убедувања и да ја засадиме својата иднина со милиони дрвца. Истата онаа влада која нè убедува дека напредуваме во реформите на секое поле и дека се доближуваме до стандардите на Европската унија и ни забранува да правиме зимница на отворено за да не ја забибериме околината. 

Но, волјата на народот е посилна. Се собираат пари за огревно дрво, за бензин, за пластични чашки и за ракија, може и за мезе и чајче. Вечерва се пали коледарски оган. Неколку часа во маало ќе има „загревање“ и „чалабрцање“.
Дружењето е важно, нема збор. Поводот за дружењето исто така – се слави роденденот на Исус Христос. Ама!
Никому не му се допаѓа кога тој страда, а гледа друг како се расфрла. Некому му е тешко да даде 5 денари во касата на Црвениот крст, ама за коледарски оган ќе најде. Луѓето се чувствуваат уценети дека ако не учествуваат во масовните верски обичаи ќе бидат осудени од околината како неверници и незнабошци. Некој мора итно да ги избрише овие убедувања дека верата се мери со висината на пламените јазици. Тие не го осветлуваат патот до Бога. Напротив, земните дела, со кои можеме да им помогнеме на сиромашните купувајќи им кубик дрва и вреќа брашно, вистински ќе ни ја стоплат душата и ќе ни создадат нови пријателства.
Богатството и сиромаштијата се взаемно испреплетени. Постоењето на сиромавиот е најголем предизвик за богатиот. Колку може да одвои од себе за да му овозможи на некој друг малку удобност.
За жал, луксузот е во мода. Во име на верата избираме да им згрешиме на оние на кои можеме да им помогнеме. Избираме луксуз наместо помош. А бидејќи ни власта, ни поповите не сакаат да им го скршат атерот на верниците и гласачите, ќе мора да чекаме да дојде шумарот од ЕУ и да ни забрани палење оган и да го реформира нашето однесување во природата и во урбаните средини. Чекајќи го божјиот знак, народот ќе остане паганин во душата и подложен на религиозни и секакви други уцени. Гладните ќе останат гладни, смрзнатите ќе изѕемнат, а сите заедно ќе вдишуваме од паганизмот и од утопијата и ќе издишуваме гнев. А шумарот, да не случајно се вика Годо?

 

 

/style/images/posledni.jpg

Последни коментари (0)коментари

Прочитај ги сите коментари:

Напиши коментар:

име:
е-маил:

добивајте известувања за коментарите на маил
порака:
http://images.plusinfo.mk/commercials/Web-Banner-EVN-Snabduvanje-300x250.gif