04 јули 2015
Вести денес: 0
    Жестока дебата на Жарко Јорданоски и Цветин Чилиманов на 24 Вести (ВИДЕО)        Инсулинот повторно проблем        Живеам со илјада и двеста денари месечно (ВИДЕО)        Грците навалија на бензинските станици во Дојран        Тешка сообраќајка на патот Прилеп-Крушево - тројца тешко повредени, еден во критична состојба        Парнарџиева - Змејкова после оставката поради смртта на Тамара „финишираше“ во Финансии?        Во Атина 25.000 луѓе на протестот за „не“, 20.000 за „да“        Битола - опеана, прославена, посакувана... (ВИДЕО)            
Skip Navigation Links
Која приватност?
Атанас Вангелов
Објавеново 14:12 05 март 2015| Прочитано 1439 | Печати

Иако, веќе, од сите страни на светот отворено му порачуваат дека, неговата теорија за мега-скандалот со масовното прислушување била дело на странска земја преку нејзината тајна полиција (врбувала луѓе оттука; шефот на опозицијата кој обелоденува снимки од прислушкувањето бил „инструмент“ на таа служба); иако, безмалу дрско, Бундестагот го потсетува да не си игра мајтап, затоа што тие добро знаат да разликува „факт“ од “изговор“ (импликација на тоа потсетување е дека тој – не знае!); иако, без пардон, му кажуваат дека таа негова силна теорија стои на “тенок мраз“ (опис на Груевски); дека, можеби, и може да му послужи само нему за нешто; дека е тоа една теорија само за „по дома“ како, на пр., да ја задржи ако е, после сè што се случува и ќе се случува сè уште можно тоа, некако на купче својата партија; премиерот Никола Груевски упорно се држи до таа своја теорија како „слеп за стап“.

Прва и основна цел на таа теорија е да се измести вниманието на јавноста од тоа што го кажуваат тие снимки, во кои фигурираат службени разговори на највисоки ликови од неговата влада (вклучително и премиерот) иако се водат, потајно, далеку од ушите на јавноста но и од неговите – уши. Зошто? Затоа што, во тие потајни разговори, тие кажуваат работи кои, тој и неговата влада, ги кријат од јавноста како змијата нозе. А ги кријат, затоа што, таа јавност ако, по некој случај ги дознае, ќе му сврти грб и, можеби, ќе го набрка „на клоци“ од местото премиер како што, „на клоци“, Јанкуловска и Протуѓер бркаат од служба свои подредени. Така, како потајни, тие разговори се само навидум „приватни“. Меѓутоа, нивните актери се високи функционери. Разговараат за работи од прв, највисок државен интерес (јавен), а пак сето тоа зборува дека се и - од висок интерес за јавноста.

Треба, значи, токму затоа да се разговара само за формата (како шефот на опозицијата дошол до тие снимки од тајната полиција: легално или илегално?). За нивната содржина (што кажуваат тие?) би можело да се разговара дури потоа – „евентуално“. Откако, низ судска постапка, ќе се утврди валидноста на тие снимки. Да речеме, тоа има некоја смисла. Дека држи вода и не стои на „тенок мраз“, како теоријата на Заев: според премиерот, сметал дека била важна само „содржината“ на тие снимки, но не и нивната „форма“. Под „форма“ премиерот подразбира дека била доведена во опасност безбедноста на државата со тоа што се направил, однадвор, упад во една од нејзините важни институции, тајната полиција, а „и приватноста“. Да речеме но, кога ќе речеме така, како што вели премиерот, ние велиме сосема јасно и недвосмислено дека содржината е исто толку важна колку и формата. Кога велиме дека е исто толку важна колку и формата, прашање на избор, афинитет па, дури и лична оценка е за што ќе зборуваш прво: за формата или за - содржината?

Нему му одговара да се разговара за формата и „само за формата“ затоа што е очигледно дека не сака да се разговара за „содржината“. Не сака, затоа што е таа крајно непријатна. Затоа што го товари за тешки дела на флагрантна злопотреба на власта од невидени размери. Затоа што може да го седне врз обвинителна клупа во едно судство кое го контроилира (добро се гледа тоа од местењето судии за кои бил задолжен Мијалков, но и од врската на Јанкулоска и Зврлевски; тој и дава „отчет“ за „задачата“ која му ја задала), но затоа пак може, тоа судтство такво какво што е, сега да му се одметне. Особено во околности на силен, неиздржлив притисок од јавноста, домашна и меѓународна. Само една мала илустрација. Во една од објавените снимки премиерот е тој кој издава налог да се урива објект од 65.000.000 евра („Космос“ на Фијат Цаноски); бара тој објект да се урива со динамит; кога, во еден момент, се заканува опасноста да се изјалови таа, во секој поглед, проблематична замисла, тој му издава налог на својот покорен министер (Јанакиевски) да се промени урбанистичкиот план итн. Цела серија акции кои газат закон и процедури; која слуша не слово на закон, според кој треба да работи, туку слово волја која станала – самоволја!

Има еден нов момент кој дискретно се уфрла во таа веќе бајата и банална теорија со низок, поточно никаков степен на уверливост, а тоа е „приватноста“. Според „формата“, Заев бил тој што ја нарушувал. Според „содржината“ за која зборува истиот тој Заев, тоа го сторила тајната полиција на Сашо Мијалков кој издал налог (а кој друг?) да се стави на режим прислушкување сè што мисли и зборува во Македонија, а мисли и зборува со свој ум и со своја уста, не со умот и со устата на влада. Таа е не само „загрозена“, како што ни вели премиерот, туку - уништена, како што сведочи „содржината“ од објавените снимки. А кога се гази по „приватноста“, последицата е: згазена, брутално и бездушно згазена демократија од валканата чизмата на диктатурата. Зошто?

Друго име за „приватноста“ е автономија на личноста. Таа е неповредлива исто толку колку и автономијата на јавната сфера, со нејзините институции како механизми со кои ги остварува своите функции. Практично, тоа се два столба на секоја демократија. Тие заемно се контролираат. Автономијата на личноста ја ограничува моќта на јавната сфера (државата со нејзините институци) и затоа, упадот на државата во автономијата на личноста е - крај на демократијата! Од своја страна, јавната сфера, со законите кои важат за сите, постава граници за слободите на личноста и спречува, на тој начин, личната автономија да се изроди во индивидуализам: тој практикува стил на „сè е дозволено!“. Треба, затоа, просто да се праша: за која и каква „приватност“ (автономија) зборувате, г. премиер, кога е брутално згазена и уништена? Од вашата - тајна полиција! 

 

 

Преземањето на оваа содржина или на делови од неа без непосреден договор со редакцијата на Плусинфо значи експлицитно прифаќање на условите за преземање, кои се објавени тука.



Прочитај ги сите коментари

Напиши коментар:

Плусинфо нема да објавува коментари кои содржат говор на омраза, кои дискриминираат по основ на родова, социјална, етничка припадност или сексуална определба, како и коментари кои повикуваат на етничко, верско, расно, национално или политичко насилство и нетолеранција.

 

   
ОСТАНАТО ОД КОЛУМНИ
Страница: 1 од 38
За содржини постари од 15.10.2014 погледнете во нашата архива: arhiva.plusinfo.mk